زنجبيل ريشهاي است كه علاوه بر مصارف آشپزي داراي خواص درماني نيز بوده و در درمان
التهابات، سرفه، سرماخوردگي و انواع عفونتهاي باكتريايي، ويروس و قارچي مؤثر است و
از آنجايي كه ابتلا به اين مشكلات در ميان افراد سـالمند رايجتر است، اين ماده به
عنوان يك ماده غذايي ضدپيري در نظر گرفته ميشود.
راديكالهاي آزاد باعث تغيير
شكل سلولها شده و با ضعيف كردن آنها، احتمال ايجاد عفونت در آنها را بيشتر
ميكنند. فرآيند افزايش سن همواره با كاهش تدريجي كارآيي سيستم ايمني همراه است و
از اين رو باكتريها و ويروسها با شدت بيشتري بدن را تحت تأثير قرار ميدهند. در
اين ميان زنجبيل نقش مهمي در مراقبت از سلولها در برابر عفونت دارد.
اولين
اتفاق پس از ايجاد عفونت، التهاب است. التهاب در واقع پيش درآمد تمام بيماريهاست.
اين عارضه با علائمي چون تورم، قرمزي و درد همراه بوده و باعث ناراحتي فرد ميشود.
زنجبيل قادر به متوقف ساختن تمامي اين علائم بوده و براي مشكلاتي چون سرفه و
گلودرد مؤثر عمل ميكند.
همچنين زنجبيل توانايي كنترل التهابات را تا حد قابل
توجهي داشته و تأثيرگذاري مخرب راديكالهاي آزاد بر سلولها را كم ميكند، علاوه بر
اينكه علائم فرآيند پيري را نيز تا حد قابل توجهي به تعويق مياندازد.
زنجبيل
به فرآيند عملكرد گوارش كمك كرده و باعث كاهش نفخ ميشود، حالت تهوع را بهبود
بخشيده و تب را كنترل ميكند. اين ماده غذايي در پائين آوردن سطح كلسترول نيز
تأثيرگذار بوده و به دليل برخورداري از خواص ضدالتهابي دردهاي آرتريتي و ورم روده
بزرگ را كاهش ميدهد.
مقدار مصرف زنجبيل بسته به علت استفاده از آن متفاوت است.
براي مثال براي مقابله با سوءهاضمه بايد بين دو تا چهار گرم از آن را مصرف كرد، در
حالي كه براي حالت تهوع هنگام حركت، تنها بايد يك گرم از آن را نيم ساعت قبل از
حركت و در صورت تداوم حالت تهوع، نيم تا يك گرم از آن را هر چهار ساعت يكبار مورد
استفاده قرار داد. براي جلوگيري از حالت تهوع در حالت عادي، بايد روزانه بين نيم تا
دوگرم و براي درمان آرتريت روزانه يك تا دو گرم از آن را مورد استفاده قرار داد.
البته بايد توجه داشت كه مصرف زنجبيل در دوران بارداري مناسب نيست.

نوشته شده توسط کیوان خسروی در
89/03/09 | موضوع: